In de vorige meditatie deed ik een oproep om trouw naar de kerk te gaan. En die oproep blijft staan. Maar…soms kun je niet naar de kerk komen. Denk bijvoorbeeld aan onze vervolgde broers en zussen in Iran of Noord-Korea. Zij kunnen niet naar de samenkomst omdat de deur van hun gevangenis of kamp hermetisch is afgesloten. Ook wij kunnen een legitieme reden hebben om niet te komen. We kunnen gebonden zijn aan ons bed. Of we moeten juist zorgen voor hen die aan bed gebonden zijn en kunnen daarom niet elke zondag naar de kerk. Naast lichamelijke beperkingen kunnen er ook psychisch belemmeringen zijn. Allemaal legitieme redenen om niet te komen. Maar bij dit niet kunnen komen is er als het goed is wel een verlangen om naar de kerk te gaan. Elke keer wanneer je de kerkklokken hoort luiden denk je: Kon ik maar meegaan om samen God te aanbidden en te luisteren naar Zijn stem. Kennen we dit verlangen? Want of nu elke zondag weer in de kerk zitten of thuis moeten blijven, dit verlangen om de levende God te ontmoeten maakt dat wij een levend geloof hebben. Levend geloof leeft uit de liefde omdat het verlangt naar de bron van liefde, God.

Soms kun je net als David obstakels hebben waardoor je niet naar Gods huis kunt gaan. David zingt daarover in de Psalmen. Lees bijvoorbeeld Psalm 42 en 43. Net als onze broers en zussen die vervolgd worden, waren in het leven van David mensen het obstakel. Wij worden niet vervolgd maar obstakels zijn er wel. Je geloof kan dan behoorlijk op de proef worden gesteld. Waar het dan op aan komt is dat je blijft verlangen naar God en je hart uitstort voor Hem. Dan houdt je vol. Blijven verlangen en je hart uitstorten totdat je eindelijk weer God ontmoet in zijn huis. Is dat niet hier op aarde, dan is het straks in de hemel. God ontmoeten geeft zo'n diepe feestvreugde in je hart, in je ziel.

Verlangen naar God, om Hem te ontmoeten. Als je zo naar de kerk gaat dan kan het niet anders of je wordt rijk gezegend. Want wie het van Hem verwachten worden niet teleurgesteld! Is het niet tijdens de preek, dan toch wel door een lied, een gebed of het sacrament van doop en avondmaal. En als je niet naar kerk kunt komen vanwege de obstakels dan kan je geloof toch levend blijven. Hoe? Omdat er in de kerk ook voor u en jou gebeden wordt. Soms door de predikant, soms tijdens het stil gebed. Maar de reden dat je volhoudt, is vooral dit: het verlangen om God te ontmoeten heeft de Heilige Geest zelf in ons hart gelegd. Mis je dat verlangen nog? Bid, vraag aan God of Hij ook jouw hart verlangend maakt. En zing het volgende lied maar mee: Als een hert dat verlangt naar water, zo verlangt mijn ziel naar U (http://www.youtube.com/watch?v=vD8RnvE4kl8). Zodat de obstakels verdwijnen en je vroeg of laat met een feestvierende menigte Gods huis binnengaat.
JST