"Wees niet bevreesd, Ik ben de eerste en de laatste, en de levende, en Ik ben dood geweest, en zie, Ik ben levend tot in alle eeuwigheden, en Ik heb de sleutels van de dood en het dodenrijk." (Openbaring 1:17b,18) Bovenstaande woorden sprak de Opgestane Heer op de eerste dag van de week, onze zondag. Nee, het was niet de Paasdag zelf waarop Hij dit sprak, het was jaren later toen de apostel Johannes als negentig jarige verbannen was op het eiland Patmos. Deze straf kreeg hij opgelegd van de Romeinse overheid. Waarom? Omdat hij getuigde in woord en daad van de liefde van God. En dit nieuws bracht zoveel in beweging dat men het verstandig vond om mensen als Johannes het zwijgen op te leggen. Soms gebeurde dat letterlijk door onthoofding of door het verscheurd worden door wilde dieren in de arena. Wat een wereld. Hoe kun je blijven geloven? Hoe kun je volhouden? Het verrassende van dit moeilijke levenseinde van Johannes vind ik onder anderen dat wij als kerk gezegend zijn met zijn verbanning. Want hier kan de oude apostel bijna niets doen om het evangelie te verkonding. Hij is in isolatie. Maar juist waar hij niets kan, gaat de levende God iets geweldigs doen. Op de zondag krijgt hij een visioen. En deze openbaring is niet alleen voor hem, ze is voor alle gemeenten. Wat een geweldige bemoediging voor ons vandaag!
Het begin en het einde, de dood en het leven, ze liggen niet in de handen van ons of van de machtigen van deze tijd. Het is allemaal van Jezus. Hij heeft zijn leven aan het kruis gegeven, is begraven, maar wat meer is, Hij is opgestaan. Hij leeft! En die levende Heer doet niets liever dan ons het leven geven. Hoop in uitzichtloze situaties, waar alleen de dood over blijft. Hij spreekt ook vandaag zijn Woord: Ik heb de sleutels. Hoe dood en verderf ook rondgaat over deze aarde, in Japan, Libië of onze ziekenhuizen, ze heeft het niet meer voor het zeggen. Op de korte termijn, onze paar levens jaren, lijkt het tegendeel waar te zijn. Maar in het evangelie roept de opgestane Heer ons telkens weer toe: Ik leef en wie in Mij gelooft, zal leven! Het is weer Pasen. Een tijd om te hopen, een tijd om te leven. Ja, ook tegen alle verdrukking in te vertrouwen dat Hij iets goeds maakt. Het bewijs hebben we ontvangen in Jezus' opstanding en de Geest is het die ons die kracht hier en nu al doet ervaren. Opdat we dwars door alles heen getuigen zijn van Gods liefde. Gods Geest in ons, door ons. Alleen door genade!
|