Tijdens het rondlopen in de tuin ben ik toch wel teleurgesteld over sommige bloembollen. In het najaar hebben we ongeveer een veertig sneeuwklokjes gepoot. Maar wat nu boven de grond komt? Eén van de sneeuwklokjes bloeit en daar om heen vier magere sprietjes. Hopelijk wordt het volgend jaar beter. Want ik vind sneeuwklokjes echt super mooi. Zo klein en kwetsbaar, maar toch als eerste boven de grond en bloeien doen ze zelfs in de sneeuw. Maar niet onze tuin. Teleurstellend. Het achterblijven van groei komt niet alleen voor in de natuur, het kan ook in de kerk. God doet er alles aan om ons te laten groeien en bloeien. De kerk is wat dat betreft net een tuin waar Jezus de Hovenier is. En Hij plant, bemest, besproeit. Hij geeft zelfs kracht van binnenuit door de Heilige Geest. En toch blijft de bloei soms achterwege. Hoe kan dat? Paulus schrijft in zijn brief aan de gemeente van Efeze "bedroeft de Heilige Geest niet".

De Heilige Geest bedroeven kun je alleen als je weet van Gods liefde en Gods gebod, maar daar niet uit leeft en niet doet wat God zegt. Je zou denken dat is een onmogelijke mogelijkheid. En dat is het ook. Het is net zo onmogelijk als dat giftige bessen groeien aan een pruimenboom. Of dat er in een flesje helder bronwater allemaal veenwater zit. Dat kan niet en dat mag niet. En toch gebeurt het. Paulus noemt een paar van die foute vruchten die niet aan onze levensboom kunnen groeien als kind van God. We vloeken en liegen, stelen en zijn opvliegend. Waar is de vrede? Hoe kunnen wij als kerk zo onchristelijk leven? Zijn we misschien niet echt bekeert, slechts naam christen? Het zou kunnen. Vraag het maar eens aan jezelf. Ben ik (nee niet uw buurman), maar ben IK wel echt? Wel naar de kerk, maar niet van Jezus? Het zou zo maar kunnen. Als u tot die conclusie komt, ga dan met uw nood tot de Heiland. Hij haat schijnheiligheid, maar wie oprecht tot Hem komt, ook met zijn ongeloof, heet Hij welkom. Vraag Hem om een hart van liefde en geloof. Voor wie gelooft in Jezus is er vergeving van al zijn zonden!

Er kan ook een andere reden zijn waarom we als christen zo onder de maat leven. Zou de Heilige Geest misschien niet genoeg zijn best doen? Nee, gelukkig niet. Het probleem, schrijft Paulus, zit hem in ons. Wij als christenen kunnen de Heilige Geest tegen staan. Daardoor leven we niet zoals we behoren te leven. Door leugen en toorn in de kerk en persoonlijk leven geven we de duivel een voet tussen de deur. Met onze mond breken we de kerk af, terwijl uw en mijn mond bedoeld is als een kanaal van Gods genade. Zo zijn we geen medewerkers van God en Zijn liefde, maar tegenstanders. Ik hoef u niet uit te leggen hoe dom en gevaarlijk dat is. Leg af uw eigen ik, uw eigen wil, uw eigen ervaringen van "zo hebben we het altijd gedaan" of "zo zie ik het". Laat u leiden door Gods Woord en Geest. Wees vriendelijk, barmhartig, vergevingsgezind zoals God in Christus u vergeving geschonken heeft. De kracht om zo te leven ligt niet in u of mij, maar in God. En door Gods Geest wil die liefde ook in ons stromen en door ons stromen. Laat Hem in u en jou Zijn werk doen! Hoe? Door oprecht te bidden en te zingen: "Heer, uw licht en uw liefde schijnen, waar U bent zal de nacht verdwijnen … vernieuw ons … bevrijdt ons … schijn in mij, schijn door mij."
JST